روسیه، ۱۸۷۰. گروهی از انقلابیون آنارشیست جوان تصمیم می‌گیرند با توسل به خشونت، رژیم تزار را سرنگون کنند. حملات آن‌ها جوی از روان‌پریشی و بی‌اعتمادی متقابل را در میان مردم ایجاد می‌کند، اما در واقع، هم انقلابیون و هم سرکوب‌گران توسط فردی شیطانی بازی داده می‌شوند.

میخال، استاد انسان‌شناسی، دچار دو وسواس فکری شدید می‌شود. اولین مورد، جسد مومیایی‌شده و کاملا سالم یک شمن با قدمت ۳۰۰۰ سال است که او و همکارانش به تازگی از یک باتلاق بیرون کشیده‌اند. دومین مورد، دانشجوی مرموزی است که او به طور تصادفی در ایستگاه راه‌آهن ملاقات می‌کند.

یک روز، بهیاران بیمارستان هنگام تماشای جسدی در سردخانه، یک کارگردان سینما را شناسایی می‌کنند. این مرد، با وجود اینکه مرده است، شروع به مرور خاطرات زندگی‌اش می‌کند. او با ساختن فیلم به شهرت و موفقیت رسید و معشوقه‌های متعددی داشت، اما هرگز رویاهای آن‌ها را محقق نکرد. زندگی او با ناکامی‌های بسیاری همراه بود که او را از درون ضعیف و فرسوده کرد. او اگرچه در سینما به جایگاهی رسید، اما از زندگی خود راضی و خوشحال نبود.